Nieuws

OHM and other Three-Letter-Agencies

<originally a column for OHM2013.org - also on HuffPo UK>

“Whatever you do will be insignificant, but it is very important that you do it.” - Mahatma Gandhi

This summer the Dutch hacker community, with help from friends all over the world, will organise the seventh hacker festival in a series that started in 1989 with the Galactic Hacker Party. The world has changed massively since then (we'll get to that) but the goal of these gatherings remains the same: to share knowledge and ideas about technology and its implications for our world, have heated discussions on what we should do about the problems we see (sometimes well before many others see them), generally have fun in communicating without keyboards, and being excellent to each other.

Four years ago a somewhat unknown Australian hacker with some new ideas about the future of journalism gave the opening keynote at HAR2009. His site was called Wikileaks and some of us had a hunch that this concept might be going places. We had no idea just how far that would be...

Not long after the first gathering in the Netherlands in 1989, the Berlin Wall came down. While we can claim no connection, the interminable Cold War had finally ended and many of us felt, with the optimism so typical of youth, that world peace might just be possible in our lifetimes. We would go back to making rockets that went up instead of straight-and-level and other great things would follow.

Installatie Commissie onderzoek elektronisch stemmen

Op 26 april 2013 is Arjen Kamphuis is samen met andere experts door Minister Plasterk (BzK) geïnstalleerd als lid van de Commissie onderzoek elektronisch stemmen (persbericht BzK). Deze commissie gaat onderzoeken of het mogelijk is het stemmen op papier te vervangen door een electronisch proces zonder dat daarbij de essentie van de democratie en de kieswet in gevaar komt. Zowel lokale bestuurders als belangenorganisaties van mensen met lichamelijke beperkingen dringen er op aan een alternatief te ontwikkelen voor het huidige papieren proces dat bij elke verkiezing in hun ogen voor veel problemen zorgt.

Tussen 1997 en 2007 was electronisch stemmen toegestaan maar deze toestemming werk teruggetrokken nadat uit onderzoek bleek dat de gebruikte systemen niet voldeden aan de essentie van de kieswet (stemgeheim en transparantie van het kiesproces).

Op Tweakers.nl en Webwereld.nl is de discussie over het onderwerp meteen losgebastern na publicatie van het bovenstaande persbericht. In de meer dan 175 reacties komen veel van de gebruikelijke misverstanden over de fundamentele problemen met electronisch stemmen weer langs. Ook naar IT-ers en computersliefhebbers is meer voorlichting over de complexiteit van het onderwerp nog noodzakelijk.

Interview op BNR radio op 1 mei 2013. Link naar mp3.

Eerdere publicaties over dit thema:
2008: publicatie in Digitaal Bestuur
2012: publicatie op Webwereld

IJslands pornofilter schiet doel voorbij

<Webwereld column>

Op IJsland woedt een heftig politiek debat over het idee een nationaal internet filter te bouwen dat kinderen moet beschermen tegen gewelddadige porno. Hoewel cijfers over de schaal van het probleem ontbreken zijn er binnen de regering van IJsland grote zorgen over de wijze waarop de porno-industrie haar producten aan de man (meestal mannen) probeert te brengen. Het idee is dat de industrie zich actief richt op het 'werven' van jongeren en kinderen in het klassieke model van de sigarettenindustrie; 'get them while they're young'.

Afgelopen week was ik op IJsland en mocht ik aanschuiven bij een aantal overleggen rond IT en internet strategie met ministers en beleidsmakers. Het hele debat vindt plaats in de aanloop naar verkiezingen die de verhoudingen in IJsland flink kunnen veranderen dus de lokale media zitten er bovenop. Het specifieke idee om een nationaal filter op het hele land te zetten (naar Chinees model) trekt wereldwijde aandacht omdat dit een unicum zou zijn in de westerse wereld. Het past ook niet bij het beeld van het anders zo liberale en progressieve IJsland (het enige land dat zijn bankiers veroordeelde voor hun aandeel in de crisis).

Toen ik vorige week aankwam werd ik op de eerste bijeenkomst meteen door Smari McCarthy van het Icelandic Modern Media Initiative gevraagd hun open protestbrief te tekenen die vandaag gepubliceerd is.

Tijdens een diner enkele dagen later met de relevante minister en adviseurs om tafel zat ontstond er een heel ander beeld. Er is gelukkig nog geen enkele beslissing genomen ondanks het beeld wat in de media was ontstaan. De minister was erg geïnteresseerd in andere mening over de wenselijkheid en technische haalbaarheid van een nationaal internetfilter. In mijn optiek werden de verschillende doelen en middelen in de discussie nogal door elkaar gehaald en dus deed ik een poging de zaken wat te structureren.

Cyberoorlog: het Westen is begonnen

<Webwereld column>

The War Room, Dr. Strangelove - 1965

Een aantal jaren geleden ontwikkelden Israëlische en Amerikaanse inlichtingendiensten een computervirus met een specifiek militair doel: het beschadigen van Iraanse nucleaire installaties. Stuxnet werd via usb-sticks verspreid en nestelde zich stilletjes op Windows pc's om van daaruit op zoek te gaan naar specifieke industriële centrifuges die via Siemens SCADA-apparatuur worden aangestuurd.

Iran heeft, net als veel andere landen, een nucleair programma voor energieopwekking en de productie van isotopen voor onder meer medische toepassingen. De meeste landen kopen medische isotopen van specialist Nederland, die ze in de reactor in Petten bij ECN maakt. Door de westerse boycot van Iran is het voor dat land echter niet mogelijk isotopen voor medisch gebruik op de wereldmarkt aan te schaffen. Zelf maken is verre van ideaal, maar de enige optie die overblijft als import onmogelijk wordt gemaakt.

Waarom die boycot? Officieel omdat Iran volgens de VS niet voldoende openheid wil geven over zijn wapenprogramma's. Met name militaire toepassingen van het nucleaire programma is een officiële bron van zorg. Deze zorg is echter een vrij recent gegeven die om een of andere reden opnieuw leven is ingeblazen na de aanval op Irak (een aantal van de installaties is geleverd door Amerikaanse en Duitse bedrijven met financiering van de Wereldbank voor de revolutie van 1979). Het meest curieuze aan alle beschuldigingen van westerse overheden aan het adres van Iran is dat het nooit meer dan vage verdachtmakingen zijn. Toen 16 Amerikaanse inlichtingendiensten in 2007 een gezamenlijke studie deden naar de feiten achter deze beschuldigingen was de glasheldere conclusie: Iran is niet bezig met de ontwikkeling van een kernwapen.

Met spionnen en Assange aan tafel

<Webwereld column>

Foto van Israelische plutonium core, gemaakt door klokkenluider

Het Nationaal Cyber Security Centrum gaf deze week op haar conferentie aan dat het meer naar hackers wil gaan luisteren. Het is natuurlijk mooi dat de overheid gaat luisteren naar de mensen die er het meest vanaf weten hoewel de vraag blijft waarom men daar tot 2013 mee heeft gewacht. Als ze daar 5 of 10 jaar eerder mee waren begonnen had het een ongelofelijke hoop ellende en geld bespaard. Ik hoop van harte dat het overleg met de hack(tivist) community over meer gaat dan alleen technische trucs, want er zou juist op beleidsniveau moeten worden gepraat. Voor technische zaken kan men ook gewoon de gebruikelijke bureaus inhuren en hackers gewoon betalen voor hun kennis en advies.

Ondertussen vond een flinke groep hackers het jammer dat zij niet welkom waren en organiseerden een alternatieve bijeenkomst. Als de intenties van het NSCS komend jaar goed worden uitgewerkt is deze de volgende keer wellicht niet nodig. Aan de community-kant moeten deze gesprekken ook goed geregeld worden (wie zit aan tafel en vooral met welke pet op) want als community-bijdragen en commerciële belangen door elkaar gaan lopen ontaarden zaken snel in gekissebis en ruzie. Ik spreek uit ervaring ;-). Niemand is 'vertegenwoordiger' van 'de hacker community'. Het NSCS zal er aan moeten wennen dat wij geen gecentraliseerde organisatie zijn met een hoofdkantoor waar je kunt afspreken met de top-functionaris.