De AIVD waarschuwde voor Chinese spionnen en cybercriminelen, Wikileaks cables ook. Nederland is kwetsbaar maar lijkt liever niets te willen weten van enge dingen uit de boze buitenwereld. Dat het de grote landen in de wereld ernst is blijkt wel uit de aanval op Iraanse nucleaire installaties en Amerikaanse vliegtuigbouwers. Maar met telecom partners als het Israëlische Verint heb je kennelijk helemaal geen vijanden nodig om afgeluisterd te worden.
De Tweede Kamer, horend de beraadslaging, constateerde in 2002 al dat software een cruciale rol speelde in de kennissamenleving en dat de aanbodzijde van de softwaremarkt op dat moment sterk geconcentreerd was. De kamer verzocht de regering dan ook zich maximaal in te zetten om hier verbetering in aan te brengen.
Het zijn de eerste zinnen van de motie Vendrik over de niet functionerende markt voor desktop software die al vrij snel buiten beeld zijn geraakt in alle discussies over PDF/a en welk opensource CMS nou het beste is. Maar het ging dus in eerste instantie om een verstoring van de softwaremarkt, niet de interne bedrijfsvoering van middelbare scholen, gemeentes en agentschappen. Die verstoring oplossen is een veel taaiere klus dan 'iets met open standaarden doen' dus het logisch dat een programma dat resultaten wil laten zien zich met haar beperkte middelen op haalbare projecten richt.
Decennia lang zijn in de hele westerse wereld huizen gebouwd met asbest. Asbest was een betaalbaar materiaal dat sterk, slijtvast, isolerend was en bovendien uitstekende brandwerende eigenschappen had. Door al dit fijns en de lage prijs was het ideaal spul om overal voor te gebruiken. En dat deden we dan ook.
Zolang dat asbest netjes op z'n plek blijft is er niet zo veel aan de hand. Dan doet het z'n werk en is er dus geen reden om over asbest na te denken. De problemen ontstaan wanneer er iets moet veranderen, een verbouwing bijvoorbeeld. Als bij het neerhalen van een muur de asbest vrijkomt als microscopische vezels vormt het een enorm gevaar voor de gezondheid van iedereen die de pech heeft dichtbij te zijn. Inmiddels is het verwerken van asbest zeer streng gereguleerd. Ondanks die regulering vallen er door alle asbest die decennia lang in allerlei zaken zijn verwerkt nog steeds twee keer zo veel doden als in het verkeer.
Omdat de lange-termijn consequenties van het gebruik van asbest zo groot zijn is het gebruik er van verboden. Dit ondanks het feit dat de oorspronkelijke redenen voor het gebruik nog steeds bestaan. Asbest is nog steeds goedkoop, sterk, slijtvast, isolerend en brandwerend. Maar toch gebruiken we het niet meer omdat we de maatschappelijke prijs te hoog vinden. Strategische en maatschappelijke redenen zijn dus belangrijker dan praktische en technische voordelen.
Frank Benneker van de Universiteit van Amsterdam vraagt in zijn recente column voor NoiV wat de consequenties zijn van het snelgroeiende gebruik van cloudcomputing. De verschuiving van computer applicaties van Pc's en interne servers naar een 'dienst' geleverd via een wereldwijd netwerk is waarschijnlijk even fundamenteel als de eerdere verschuiving van mainframe computing naar Pc's. Gezien de doelstellingen van het Actieplan Nederland Open in Verbinding lijkt cloudcomputing een makkelijke en snel in te voeren oplossing; zet alles op Google Docs en we zijn allemaal interoperabel hoor ik enthousiaste Ambtenaar 2.0 ambtenaren roepen. Maar net zoals Pc's 'bevrijding' brachten van de centrale macht van mainframe beheerders/leveranciers zitten er bij cloudcomputing wat adders onder het gras.
In december 2004 heeft de Nederlandse regering al vastgesteld dat men te afhankelijk was van dominante software leveranciers en dat deze afhankelijkheid een probleem was dat aangepakt ging worden. Het Actieplan is een eerste, heel voorzichtig, stapje in dat aanpakken.
'Nederland is helaas een land van meningen in plaats van feiten' vertrouwde Prof. Wubbo Ockels mij ooit toe na een debatpanel over de toekomst van energie in Amsterdam. Wijze woorden met verstrekkende consequenties voor technologie-debatten.
Afgelopen week mocht ik, samen met o.m. Tim Kuijk (directeur BREIN) en Arda Gerkens (SP), deelnemen aan een debatpanel over de toekomst van het auteursrecht. Om de discussie een beetje uit de economische hoek te trekken gebruikte ik het actuele voorbeeld van de door Wikileaks beschikbaar gemaakte video. Mijn punt was dat auteursrecht soms van lager belang is dan brede beschikbaarheid van maatschappelijk relevante informatie. Deze video was niet alleen online maar ook in papieren kranten en op diverse Ned 1 TV uitzendingen uitgebreid besproken dus ik ging er van uit dat dat verdere toelichting bij het aanwezige publiek niet nodig zou zijn.