piraterij

<webwereld column> <op Sargasso.nl discussie met Bart Schremer van Considerati>
<overgenomen door de Piratenpartij>

Onderzoeksbureau Considerati meldde eerder deze week dat er nog steeds flink gedownload wordt in Nederland. Voor een 'breed' onderzoek ontbraken er wel wat cruciale partijen, Bits of Freedom bijvoorbeeld. In het onderzoek geen ruimte voor fundamentele vragen over de maatschappelijke of economische waarde van auteursrecht dat inmiddels meer dan een eeuw kan duren (was ooit 15 jaar). Dat wilde de opdrachtgever waarschijnlijk niet. Ook geen woord over de lobby van de copyright industrie waarbij achter gesloten deuren wetten in elkaar worden getimmerd die zelfs onze volksvertegenwoordigers in Europa niet mogen zien laat staan beïnvloeden. De hele discussie wordt gereduceerd tot een winst/verliesrekening van een bepaalde bedrijfstak. Prima natuurlijk maar dan heeft het met mij in ieder geval niets te maken. Want ik werk niet in die bedrijfstak. Net als de meeste mensen trouwens. Ook in de comments op webwereld werd snel duidelijk dat vrijwel niemand veel waarde meer hecht aan dergelijk onderzoek. Wij van Wc-eend...

<webwereld column>

Nu The Pirate Bay verboten is maar dat verbod vooralsnog op geen enkele wijze inhoud krijgt via de Nederlandse rechter moet de copyright industrie en hun lobbbyorganisaties een lastige keuze maken; gaan we onze klanten voor de rechter slepen of niet? Voor het voortbestaan van de lobbyclubs is dit een cruciale vraag.

Aangezien de kosten van het bevechten van downloaden veel hoger zijn dan de opbrengsten moeten grote entertainment bedrijven voortdurend overtuigd worden dat al die kosten indirect, of in ieder geval op langere termijn iets opleveren. Niemand heeft zin om een niet-effectieve lobbyclub te financieren, ook al zeggen die clubs zelf dagelijks meerdere sites uit de lucht te halen.

<webwereld column>

De afgelopen weken werd door een aantal lekken van documenten glashelder dat het cluster van bedrijven die ik zal aanduiden als de 'copyright-industrie' geen enkel middel schuwt om haar commerciële belangen te verdedigen. De copyright-industrie zijn al die bedrijven die verdien-modellen baseren op de meest extreme neo-liberale interpretaties van auteursrecht. In deze interpretatie is het vermogen om geld te verdienen met het eindeloos opnieuw verkopen van het zelfde stukje intellectueel eigendom belangrijker dan democratische controle op het ontstaan van wetten of fundamentele burgerrechten, zoals bijvoorbeeld het principe van onschuld tot het tegendeel bewezen is. 

‘Je kunt niet concurreren met gratis’ is een veelgehoorde uitspraak van de muziekindustrie in haar strijd tegen piraterij. Piraterij moet harder aangepakt worden en zwaarder bestraft. Maar is ‘gratis’ wel waar de industrie mee concurreert?

Innovatie

Lang voordat de Apple met de iTunes Music Store kwam, waren consumenten al driftig bezig met online muziek uitwisselen. Dat daar een markt voor was, werd niet door de industrie en haar miljarden omzet aangetoond maar door een puber op een zolderkamer die de dienst Napster programmeerde, de voorloper van diensten als Kazaa en Limewire. Voor de consument was het logisch: ineens kon ze content aanschaffen op een manier die gelijk was aan de manier waarop het internet werkte: internationaal en zonder winkeltijden. Albums die in Nederland nooit uitgebracht waren, konden tien minuten later op je harde schijf staan. Films en series die niet uitgebracht werden in Nederland konden ineens toch bekeken worden.