verantwoording

Op een dag weet je het, je wordt ... Wallstreet bankier! Serieus... wat een baan. Als het goed gaat geef je jezelf een bonus van een miljoen, of 10, of 100. Als het slecht gaat en je waardeloze papieren producten vergiftigen het complete wereldwijde financiële systeem ren je naar je overheid om even 700 miljard te tappen op kosten van de komende drie generaties belastingbetalers.

'Privatise-the-profits-and-socialise-the-cost' noemt men dat in strategie termen. Het is een model waarbij de winst van activiteiten bij private bedrijven terechtkomt maar de werkelijke kosten (die niet noodzakelijk monetair zijn – denk dode soldaten of een giftig milieu) bij de samenleving als geheel worden gelegd. Dit gedrag is extra hypocriet in het geval van de Wallstreet banken omdat de instellingen aldaar zich de laatste decennia vrijwel volledig heeft weten te onttrekken aan behoorlijk toezicht dat dit soort gedrag juist moet voorkomen.

De Algemene Rekenkamer heeft op 1 juli jongsleden het definitieve rapport 'Lessen uit ICT-projecten bij de overheid: Deel B' (PDF)gepubliceerd. Deze publicatie is een vervolg op Deel A van het rapport met dezelfde titel, gepubliceerd op 29 november 2007. 

Samenvattend, gaf de Algemene Rekenkamer in deel A antwoord op de vraag van de Tweede Kamer waarom er toch zoveel problemen zijn met ICT-projecten bij de rijksoverheid? De belangrijkste oorzaak voor het (deels) mislukken van ICT-projecten die in Deel A van het onderzoek naar voren kwam, was dat ICT- projecten van de overheid vaak te ambitieus en te complex worden door de combinatie van politieke, organisatorische en technische factoren. Bij deze te complexe projecten is er geen balans tussen ambitie, beschikbare mensen, middelen en tijd. In het zojuist gepubliceerde Deel B geeft de Algemene Rekenkamer antwoord op de vraag: wat kosten de hiervoor aangestipte problemen nu eigenlijk?