arjen's blog

In een artikel in De Pers (PDF) over de verschillen in privacy beleving tussen Nederland en Duitsland wordt ik genoemd als voorbeeld van iemand die voor de Duitse beleving heeft gekozen. De term 'vluchteling' is niet de mijne, protest past wellicht beter. 

Vorig jaar vroeg XS4all of ik een bijdrage wilden leveren voor hun boek (PDF) over de geschiedenis en toekomst van Internet. Ik besloot het wat breder te trekken op pag 102. Ook mijn collega Menso leverde een bijdrage (pag 36), of hier op zijn blog.

Lang geleden waren er wat apen op de savanne van Afrika. Ze hadden het moeilijk want andere dieren waren sterker en sneller dan zij en konden jagen. Weer andere dieren konden het droge gras verteren en met weinig water toe. De apen konden geen van deze dingen. Je zou denken dat ze het nooit zouden redden laat staan een belangrijke rol zouden spelen in de evolutie van de Aarde. Dat ze dat toch gelukt is komt door een unieke combinatie van twee dingen die alles anders maakte: een opponeerbare duim en grote hersens.

Elk van deze zaken apart maakt niet veel verschil. Dolfijnen hebben grote hersens en zijn zeker intelligent. Maar zonder handjes om iets te doen met die intelligentie kan je geen complexe beschaving opbouwen. Chimpansees hebben ook duimen maar missen de hersens om vuistbijlen en terabit optical routers te bouwen. Dus zitten dolfijnen en chimpansees in onze dierentuinen i.p.v. andersom.

<webwereld column>

De afgelopen weken werd door een aantal lekken van documenten glashelder dat het cluster van bedrijven die ik zal aanduiden als de 'copyright-industrie' geen enkel middel schuwt om haar commerciële belangen te verdedigen. De copyright-industrie zijn al die bedrijven die verdien-modellen baseren op de meest extreme neo-liberale interpretaties van auteursrecht. In deze interpretatie is het vermogen om geld te verdienen met het eindeloos opnieuw verkopen van het zelfde stukje intellectueel eigendom belangrijker dan democratische controle op het ontstaan van wetten of fundamentele burgerrechten, zoals bijvoorbeeld het principe van onschuld tot het tegendeel bewezen is. 

Waar het auteursrecht ooit begon met een lengte van 14 jaar in de 18e eeuw is het in de 19e en 20ste eeuw opgerekt tot 70 jaar na de sterfdatum van de auteur. Hoe auteursrecht 70 jaar na het overlijden van een creatieveling die persoon kan aanzetten tot meer creativiteit (het oorspronkelijke doel van het auteursrecht) is niet helemaal duidelijk. Er is geen enkel bewijs dat er meer cultuur tot stand komt door eindeloze verlenging en aanscherping van het auteursrecht en veel indicaties dat het zowel nieuwe creatie als het bewaren van culturele werken enorm remt.

Municipal election night in the Netherlands and I was twittering back and forth about votingcomputers with another CTO while zipping along on a German ICE highspeed train. Felt very modern. Below a short conversation with someone who shares my love for Pieter Bruegel paintings.

rtolido: Voting day in the Netherlands. Back to red pencil thanks to the privacy mob. Computers are scary and unsafe blabla. [link2tweet]

rtolido: In India, even in the most rural areas without electricity, voting machines are already used for 6 years. 'Innovative' NL sticks to pencil. [link2tweet]

ArjenKamphuis: @rtolido In the Netherlands the proces of voting can be understood and monitored by *any* citizen #votingcomputers #ruleoflaw [link2tweet]

rtolido: @ArjenKamphuis Help me: we are using pencil and paper, so voting is transparant and understandable...? [link2tweet]

ArjenKamphuis: @rtolido Undetectable voting fraud with paper ballots if very difficult, as opposed to using software that most can't understand or check. [link2tweet]

rtolido: @ArjenKamphuis So let's do our book-keeping with pen & paper again, because we can't understand or check SAP..? [link2tweet]

ArjenKamphuis: @rtolido bookkeeping in individual organisations is no where near as important as the decision who runs our state. But I agree SAP can suck [link2tweet]

ArjenKamphuis: @rtolido much more on the sordid history of Dutch votingcomputers: http://bit.ly/bZ4JAg Scary that local govs in do not understand or care [link2tweet]

rtolido: @ArjenKamphuis The comic is scary too http://bit.ly/c4kmx7 a bit too much of Plato's shadow cave to me. It's on paper, so it's true..? [link2tweet]

ArjenKamphuis: @rtolido It's not about truth but about detectability of fraud. Software based voting fraud is very hard to detect, as opposed to paper [link2tweet]

(Nieuwe column voor digitaal bestuur)

Wat is een document? Het begon ooit als een platgeslagen stuk klei waar met een stokje tekens in werden gekrast. 8.000 jaar later werden deze teruggevonden en na jarenlange studie van archeologen kwam men tot de conclusie dat er: 'Ik krijg nog 3 geiten van jou' stond.

Via papyrus en perkament-rollen kwamen we in Europa in de 15e eeuw bij papier en massaproductie via boekdrukpersen. Ons besef van wat een document eigenlijk is wordt nog steeds in gegeven door de vorige revolutie in informatie vastlegging en distributie. Toen Pc's gemeengoed werden als instrument om documenten te maken waren de applicaties dan ook sterk gericht op het zo snel en mooi produceren van papieren documenten. Het creatieproces was digitaal geworden maar het beoogde eindresultaat was niet fundamenteel anders dan het eerste gedrukte boek uit de 1452.

Davied van Berlo vraagt op Ambtenaar 2.0 hoe een grote online vergaderzaal voor Ambtenaren moet heten en heeft ook allerlei suggesties over de techniek die er aan ten grondslag zou kunnen liggen. Hij vraagt de Ambtenaar 2.0 community om zo'n plek een naam te geven. Hier mijn brainwave:

1. Zo'n ding hebben we al en het heeft ook al een naam: internet (ook wel Het Internet)

2. Laat me toelichten; In 2000 was een van mijn eerste klussen voor Twynstra een onderzoekje bij het Ministerie van OC&W. Daar waren toen net een grote groep high-potentials met luid klapperende deuren (en een ingezonden artikel in het NRC) vertrokken vanwege de in hun ogen onwerkbare sfeer en verhoudingen. Een van de veel gehoorde opmerkingen was toen dat alles goed zou komen zodra het Ministerie in haar nieuwe fallus-toren in Den haag zou zitten. Dicht bij elkaar en dicht bij de rest van de ambtenaren. Dat zou samenwerken een stuk eenvoudiger maken en conflicten vermijden. Het leek niemand te deren dat het precies dezelfde logica was geweest die had geleid tot de bouw van een enorm grijs gedrocht beter bekend als 'de Chinese muur van Zoetermeer' (het toenmalige Ministerie van OC&W).

Ik ben niet in detail bekend met de huidige interne werking van OC&W maar durf er een goede fles onder te verwedden dat verbetering, verslechtering of gelijk blijven van de werksfeer weinig tot niets met het kantoorpand te maken heeft.

Dit opiniestuk voor Webwereld geeft de richting weer die m.i. voor het vervolg op NOiV ingezet moet worden. Ik ben van plan me hier de komende jaren actief voor in te gaan zetten.

In 2002 had Peru al een soort actieplan voor open standaarden en opensource. Dat ging veel verder dan het Nederlandse actieplan van 5 jaar later en was wellicht zijn tijd te ver vooruit. Waar het Nederlandse actieplan sterkt gericht is op praktische operationele doelen zoals interoperabiliteit, marktwerking en versterking van de lokale economie had het Peruaanse plan een duidelijke politieke missie die niet onder stoelen of banken werd gestoken.

De Peruaanse senator Dr. Edgar de Villanueva beschreef in een beroemd antwoord (Eng – NL) op een lobbybrief van een proprietary leverancier de overwegingen die een IT-fundament kunnen vormen voor iedere democratische overheid:

• Vrije toegang tot publieke data voor burgers
• Digitale duurzaamheid van data
• Veiligheid van de staat en haar burgers

De gedachte hierachter is dat een democratische overheid in de eerste plaats verantwoording moet kunnen afleggen aan haar burgers over haar handelen. Naar mate dat handelen steeds meer (mede)door software wordt uitgevoerd wordt controle over- en inzicht in de werking van die die software een politieke kwestie.

<Column voor Webwereld>

Nederland 2025. Het is een drukke dag op dehaag.tv, vandaag vinden er hoorzittingen plaats over de voortgang van de oorlog in Pakistan, de HSL-ontsporing en het per abuis uitleveren van de verkeerde reaguurders en politiek-actieven aan Syrië en Kazachstan.

Vanuit ruim 25.000 IP-adressen wordt de live-stream gevolgd. 80% daarvan zijn auto-recording bots van videoarchieven, lobbyisten en bloggers die alles opnemen omdat 'er altijd een leuke quote tussen kan zitten'. Uitzending gemist heeft de laatste jaren de vervelende neiging gekregen belangrijke politieke momenten kwijt te raken en dus is iedereen het zelf maar gaan doen. Een onderzoek van GeenStargasso.nl laat zien dat back-up partities met politieke video's 6 keer zo vaak verloren gaan als voetbalwedstrijden en lingo maar dit wordt door experts verklaard door de enorme saaiheid van de Haagse debatten. Hilversum wijt het probleem aan de sterk gekrompen budgetten door de enorme vergrijzing van het broadcast publiek. Een woordvoerder roept de jeugd op om 'gewoon weer gezellig samen TV te gaan kijken'. De gemiddelde TV-kijker is 72 en de reclamebudgetten van steunkous- en rollatorfabrikanten zijn nu eenmaal beperkt. Een 2-seconden clip van de woordvoerder wordt een signatuurvideo van een van de grootste release groepen op Somalia.tv, de torrenttracker waar de wereld haar media haalt.

Mij eerste column voor de portal van Nederland Open in Verbinding staat hier.

Als inspiratie voor mijn eerste blog voor de NOiV-site kijk ik even naar mijn voorgangers. Wat kan je zeggen in 350 woorden? Gelukkig krijg ik van de bijdrage van Paul Jansen gelijk een brainwave.

Paul beschrijft treffend de stijl waarin discussies over de adoptie van open source software binnen de overheid gevoerd worden. Omdat ambtenaren geen interesse hebben in eigenschappen als open source software, dienen ze te worden ‘verleid’ met andere argumenten. Zoals betere functionaliteit. Zelfs lagere kosten zijn voor ambtenaren, volgens Paul, niet relevant. Op zich wel logisch, aangezien ambtenaren zelf niet de kosten dragen voor hun software.

Toch blijft die enorme noodzaak tot het verleiden van ambtenaren een vreemd fenomeen. Enerzijds omdat een dergelijk ‘inspraakproces’, als het om gesloten software gaat, zelden wordt toegepast. Dan maakt een bestuurder een beslissing die vervolgens door de IT-afdeling wordt uitgevoerd. Ambtenaren moeten er mee werken. Net zoals ze een stoel, een bureau of een dienstauto/fiets/scooter/pet/jas/wapenstok krijgen. Ook dan hoor je ze niet klagen dat ze ‘een andere gewend zijn’.

Naar aanleiding van mijn blogpost over de meest recente ontwikkeling rond Goud en de Rijkswerkplek ben ik een discussie begonnen op de community site van Ambtenaar 2.0. Dit werd een gedetailleerde uitwisseling waar ik zelf ook weer van leerde. De redactie van A2.0 heeft mij nu tot Lid van de week gemaakt en dus mag ik nog eens uitleggen wat Gendo is en waarom we doen wat we doen.

Soms wordt er wat verbaasd gereageerd op onze betrokkenheid bij maatschappelijke zaken waar we niet direct zakelijke iets mee te maken hebben. Naast ondernemers zijn wij echter ook burgers en mensen en iedereen binnen Gendo krijgt tijd en middelen om die rol in te vullen met de kennis en kundes die we hebben.